Zittend aan de zee

Het kalme geluid van de golven als ritselende blaadjes in de wind
Of de tranen van een eenzaam kind
Ze spoelen onder hem door
Troosten zijn nachtmerries
En geven zijn dromen kracht
Och verloren is de macht
Het water trilt zacht
En de sterren omhelzen hem in de nacht
Voor altijd
Dat weet hij diep vanbinnen wel
Het andere is maar een spel
Met een winnaar en verliezer
En hij speelt niet mee
Hij gaat liever naar de zee
Waar het kalme geluid van de golven zijn nachtmerries troosten